Hieronim Janusz Sanguszko
Biografia
Hieronim Janusz Sanguszko herbu Pogoń litewska przyszedł na świat 4 marca 1743 roku w Kolbuszowej. Był synem Pawła Karola, marszałka wielkiego litewskiego, i Barbary Urszuli Dunin. Pochodził z wpływowej rodziny magnackiej, a jego bracia również odegrali znaczące role w historii Rzeczypospolitej.
Karierę wojskową i polityczną rozpoczął wcześnie. Już w 1762 roku został generałem majorem wojsk koronnych, a w 1775 roku awansował na generała porucznika wojsk litewskich. Pełnił także funkcje cywilne: od 1775 roku był wojewodą wołyńskim oraz miecznikiem litewskim. Jako starosta czerkaski sprawował władzę nad rozległymi dobrami.
Sanguszko aktywnie uczestniczył w życiu politycznym kraju. Był posłem na sejm konwokacyjny w 1764 roku, gdzie poparł elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Zasiadał w Sejmie Czaplica w 1766 roku, a także był sędzią sejmowym na kilku sejmach w latach 80. XVIII wieku. Jako członek Rady Nieustającej sprzeciwiał się Konstytucji 3 maja, co znalazło odzwierciedlenie w jego późniejszej działalności.
W czasach konfederacji targowickiej opowiedział się po stronie Rosji, zostając konsyliarzem konfederacji generalnej koronnej. W 1792 roku figurował na liście osób, na które Rosjanie mogli liczyć przy obaleniu dzieła Sejmu Wielkiego. Ostatecznie w 1793 roku przyjął stopień generała wojsk rosyjskich, kończąc swoją służbę dla Rzeczypospolitej.
Hieronim Janusz Sanguszko zmarł 4 września 1812 roku w Sławucie i został pochowany w kościele w Białogródce. Jego syn Eustachy Erazm również został generałem, a córka Tekla wyszła za Włodzimierza Potockiego, otrzymując znaczny posag w postaci kilku wsi.