Michał Skowroński

Michał Skowroński urodził się 3 września 1873 roku w Kolbuszowej, w rodzinie mieszczańskiej. Po ukończeniu gimnazjum w Rzeszowie podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując tytuł doktora praw. W 1902 roku osiadł w Gorlicach, gdzie pracował jako sędzia, a następnie prokurator, angażując się również w życie lokalnej społeczności jako radny.

W 1907 roku przeprowadził się do Tarnowa wraz z żoną Zofią i starszym synem Romanem. Tam pracował w prokuraturze, a po śmierci żony w 1909 roku otworzył własną kancelarię adwokacką przy ulicy Katedralnej 5. Szybko zyskał opinię znakomitego prawnika i mówcy, specjalizując się również w prawie finansowym. Pełnił funkcję syndyka tarnowskiego oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego oraz dyrektora Kasy Oszczędności.

W 1928 roku związał się z Bezpartyjnym Blokiem Współpracy z Rządem, a rok później uzyskał mandat radnego miasta. 1 października 1929 roku został jednogłośnie wybrany burmistrzem Tarnowa. Jego kadencja przypadła na trudny okres kryzysu gospodarczego, związanego z deficytem budżetowym i rosnącym bezrobociem. Kontrola magistratu w 1930 roku wykazała nieprawidłowości, co doprowadziło do rozwiązania rady miasta i wprowadzenia zarządu komisarycznego w grudniu 1930 roku.

Po zakończeniu pełnienia funkcji burmistrza Skowroński powrócił do praktyki adwokackiej. W 1932 roku tragicznie zmarł jego młodszy syn Michał, co było dla niego osobistym ciosem. Michał Skowroński zmarł 2 maja 1936 roku i został pochowany w grobowcu rodzinnym na Starym Cmentarzu w Tarnowie. Jego starszy syn Roman, który przejął kancelarię, został zamordowany przez hitlerowców w 1941 roku.